Datum : 10/10/2011

Atriumgebouwen hebben sinds de jaren ’60 sterk aan populariteit gewonnen. Een atrium kan immers de benutting van het natuurlijk invallend daglicht bevorderen, creëert een potentiële meerwaarde door het gebruik als sociale ontmoetingsruimte. Mede door deze inherente voordelen kan een atrium rekenen op grote belangstelling van bouwheer en architect. Bovendien kunnen bijzonder complexe ruimtes en vormen uitgewerkt worden, dankzij de innovaties op technologisch vlak en de vernieuwende constructiemethodes. De brandveiligheid van atriumgebouwen in België is, hoofdzakelijk door de brand in de Innovation in 1967 te Brussel [1], een grotere zorg van de overheid en dus ook bij de adviserende brandweer en ontwerpers. De afwijkingsprocedure op de Basisnormen [2] werd uitgewerkt om toch een antwoord te bieden op de groeiende vraag van bouwheren en architecten naar de integratie van dit soort grote en open ruimten in een gebouwontwerp. Een bevraging van brandpreventieadviseurs in Vlaanderen heeft evenwel uitgewezen dat er nog steeds een aantal verschillen bestaan in de adviezen inzake brandveiligheid in atriumgebouwen. Ook de communicatie tussen verschillende actoren wordt sterk gehinderd door een gebrek aan een unieke definitie en benadering van de eigenschappen van atria.